19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında suça konu yerin orman kadastrosu sınırları içinde 142 ada 90 parselde yer aldığının belirtilmesi, sanığın 22/06/2015 havale tarihli savunma dilekçesinde suça konu yapının bulunduğu 142 ada 90 parselin kadastro tespitine itiraz için açılan Kozan Kadastro Mahkemesi'nin 2001/113 Esas, 2002/71 Karar sayılı kararı ile dava konusu yerin orman olmadığının tespit edildiğini ve kararın onandığını beyan etmesi karşısında, suça konu yere ilişkin orman kadastro tutanakları ve tapu getirtilip, sanığın savunmasında bahsettiği kadastro tespitine itiraz dosyası da incelenerek gerek görülmesi halinde yeniden keşif yapılıp suça konu yerin orman sayılan yerlerden olup olmadığının net olarak tespitinin ardından sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de; Sanığın 22/06/2015 havale tarihli savunma dilekçesinde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesini talep etmesi karşısında sanık hakkında TCK'nin 50. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımların değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.