19. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: A) Malen sorumlunun temyiz istemlerine yönelik incelemede,

Duruşmadan haberdar edildiği halde usulüne uygun şekilde katılma talebinde bulunmadığı için katılan sıfatını alamayan malen sorumlunun hükmü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B) Sanığın temyiz istemlerine yönelik incelemede, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.CMK'nin 231/9. maddesinde sanığın, mağdurun veya kamunun uğradığı zararı derhal gideremediği takdirde; 5 yıllık (veya suça sürüklenen çocuklar yönünden 3 yıllık) denetim süresince bu zararı aylık taksitler hâlinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve sanığın savunmasında taksitlendirme yapılırsa zararı ödeyebileceğini belirtmesi karşısında kendisine bu hak tanınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.TCK’nin 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesi sırasında gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılması,

3.5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

4.Suça konu eşyanın değeri ile nakil aracının değeri karşılaştırıldığında müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı gözetilmeksizin nakil aracının müsaderesine karar verilmesi,

5.Kaçak olduğu hususunda itiraz ve tereddüt bulunmayan akaryakıt ile ilgili bilirkişi raporu alınarak sanık aleyhine sebep olmadığı yargılama giderine hükmedilmesi,

Kabule göre de,

1.Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine karar verilmiş olmakla 5237 sayılı TCK’nin 53/1-c maddesindeki hak yoksunluklarının sanığın alt soyu hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi ve 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2.5237 sayılı TCK'nin 51/7. maddesi uyarınca, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğine ilişkin ihtar yapılması gerekirken denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti halinde erteli hapis cezasının infaz edilmesine karar verilmesi,

3.Sanık hakkında verilen hapis cezalarının ertelenmesi üzerine TCK'nin 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi halinde cezanın infaz edilmiş sayılacağına yönelik ihtaratın yapılmaması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.