2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın suç tarihinde markette çalışan müştekinin sepet üzerine bıraktığı 200 TL değerindeki cep telefonunu çaldıktan sonra, marketteki kamera kayıtlarından hareketle kimliği tespit edilen sanığın herhangi bir arama kararı olmaksızın ikametine gelen kolluk görevlilerine olayı doğrulayarak, suça konu cep telefonunu sim kart olmadan rızasıyla teslim etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2.Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması istenildiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.