4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hakkında yakalama kararı çıkarıldığı halde infaz edilemeyen ve hakkında ayırma kararı verilmeyen sanık ... ile ilgili olarak, birden fazla kişiyle birlikte tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından dava açılmasına karşın, bu suçlardan hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı içerisinde bir karar verilebileceği, ayrıca tebliğnamede ismi belirtilen sanık ...'ın temyiz isteğinin bulunmadığı belirlenerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1.Sanık hakkında TCK'nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin gerek kısa kararda ve gerekse gerekçeli kararın hüküm kısmında "106/2-c" yerine "106/2-a" olarak gösterilmesi,

2.Sanık ile mağdur arasında dosya kapsamından sebebi belirlenemeyen bir husumetin bulunması, olay günü sanık ile mağdurun karşılaşması ve sanığın mağduru tehdit etmesi, olay anında olay yerinde bulunmayan temyiz dışı sanık ...'ın sonradan gelerek mağduru tehdit ettiğinin mağdurun aşamalardaki beyanları ile anlaşılması karşısında, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ın ne şekilde fikir ve eylem birliği içinde, iştirak iradesi ile mağduru birlikte tehdit ettikleri denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3.(iki) nolu bozmaya uyularak sanığın tehdit eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamında kaldığının kabulü halinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma kararına uyulması halinde, sanık ... hakkında, geri bırakılan hükmün açıklanması durumunda, lehe oluşabilecek bir hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereği adı geçen sanığa sirayet ettirilmesi hususunun gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.