3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

1.Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :

Sanık hakkında verilen hapis cezası yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde adli para cezasının üst sınırı 100 gün olduğu halde 120 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasında 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinin uygulandığı kısımdan "120 birim gün" ibaresi çıkartılarak yerine "100 birim gün" ibaresinin eklenmesi, devamında TCK'nin 62/1. maddesinin uygulandığı kısımdan "100 birim gün" ibaresi çıkartılarak yerine "83 birim gün" ibaresinin eklenmesi, devamında TCK'nin 52/2. maddesinin uygulandığı kısımdan "100 birim gün" ibaresi çıkartılarak yerine "83 birim gün" ibaresinin eklenmesi ve "2.000,00 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "1.660,00 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e karşı kasten yaralama eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde : Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 tarih ve 2015/1167 Esas ve 2017/247 Karar sayılı kararı uyarınca sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddeleri arasında 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi gösterilmediği halde, sanığa ek savunma hakkı verilmeden uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçu nedeniyle kurulan hükümde, "sanığın geçmişi, suç işledikten sonra ve yargılama sürecindeki davranışları" nedeniyle TCK'nin 62. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılmasına rağmen aynı yargılama dahilindeki kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerde "sanığın geçmişi, suç işleme konusundaki olumsuz kişiliği" gerekçe gösterilerek sanığın cezasının TCK'nin 62. maddesi gereğince indirilmesine yer olmadığının belirtilmesi suretiyle hükümlerde çelişkiye neden olunması,

c)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.