2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Katılana ait iş yeri duvarının dışında bulunan ve demir kafesle muhafaza altına alnmış klima dış ünitesinin parçalandığı ve bazı parçalarının çalındığı, katılanın beyanına göre ise, kilitli olan profil kafes açılmadan el yardımı ile klimanın dış yüzeyinin parçalanarak içinden bakır ve motor gibi aksamlarının çalındığının ve demir kafesin ise aynı şekilde bırakıldığının anlaşıldığı olayda; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nin 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/2-h maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini,

2.Sanığın klimayı parçalayarak içinden bakır ve motor aksamlarını çalması şeklinde gerçekleşen olayda; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

3.Sanık hakkında Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/946 E. 2012/1030 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alındığı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/313 E. 2014/348 K. sayılı ilamında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşıldığından; sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.