12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ... müdafii ve diğer sanık ... tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in 04/01/2010 günü Irak'tan Türkiye'ye dönmek üzere sanık ... idaresindeki ticari taksiye bindiği, sanığın Habur Gümrük Sahasındaki Setur istikametine doğru seyir ettiği sırada diğer sanık ...'un kullanmakta olduğu kamyonun geriye doğru manevra yapması üzerine her iki sanığın kullanımındaki araçların çarpıştığı, olay nedeni ile sanık ...'un sevk ve idaresindeki araçta bulunan katılan ...'in duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde yaralandığı olay neticesinde alınan bilirkişi raporlarından sanık ...’ın asli; sanık ...’ın ise tali kusurlu olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ve diğer sanık ...’un sair temyiz itirazlarının reddine;

İddianamede sevk maddeleri arasında TCK'nın 89/3-b maddesi gösterilmediği gibi, iddianame içeriğinde de katılanın yaralanmasının duyu ve organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu hususundan bahsedilmediği halde, sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan, verilen cezanın TCK'nın 89/3-b maddesi gereğince artırılması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve diğer sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.