2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2.Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 26/04/2018 tarihli 2016/2247 E., 2018/5193 K. sayılı ilamı ile konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden TCK’nın 116/4 maddesinin uygulanması gerektiğinden bozulmasına karar verilen ve sadece sanık tarafından temyiz edilen 03/06/2014 tarihli kararda, sanık hakkında hükmolunan 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50. maddesi uyarınca 6.000 TL adli para cezasına çevrilmesine ve 24 eşit taksit halinde ödenmesine karar verildiği, bozma kararı sonrasında sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMUK 326/son hükmü uyarınca kazanılmış hak ilkesi gözetilerek 6.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verildiği halde TCK’nın 52/4 maddesi uyarınca taksitlendirme hususunda karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "sanık hakkında TCK'nın 116/4, 119/1 -c, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek, 6.000 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına” ve mahkemenin takdiri gözetilerek "adli para cezasının birer ay arayla 24 eşit taksit halinde ödenmesine” karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.