15. Ceza Dairesi

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafii, 05/08/2015 tarihli dilekçesiyle, sanığın 23/06/2015 tarihinde nüfus müdürlüğüne başvurarak yeni yerleşim yeri adresini bildirdiği halde, önceki adresine yapılan 02/07/2015 tarihli tebligatın usulsüz olduğundan bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olması nedeniyle, 08/09/2015 tarih, 2014/534 Esas, 2015/444 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu değerlendirilerek; nüfus müdürlüğünden gelen sanığın yerleşim yeri adres değişikliğine ilişkin yazı cevabı içeriği gözetilerek, eski mernis adresine tebligat çıkarılmasının usule aykırı olması nedeniyle, temyizinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme ve temyiz talebi kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen güveni kötüye kullanma suçu hakkında, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.