12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araç ile 2.94 promil alkollü olarak önünde seyreden motosiklete çarptığı olayda; sanık hakkında daha önce...

2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/32 esas, 2017/60 karar sayılı dosyası ile 5 ay hapis cezasından çevrilme 3.000 TL adli para cezasına hükmolunduğu ve ilgili ilamın aleyhe temyiz bulunmaksızın sanığın istinaf başvurusu üzerine ilgili ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin 2017/771 esas sayılı kararı ile sanığın savunma hakkının kısıtlanması gerekçesiyle bozulduğu, 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesinin "İstinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" denildiğinden adı geçen hakkında önceki hükümden (3.000 TL adli para cezası) daha ağır bir cezaya hükmedilmemesi gerekirken, yeniden verilen hüküm ile 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş olan 2017/234 esas, 2017/968 karar sayılı ilam hakkında kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulduğu ve Dairemizin 09/10/2018 tarih ve 2018/4565 esas 2018/9385 karar sayılı kararı ile...

2.Asliye Ceza Mahkemesinin 08/11/2017 tarih ve 2017/234 esas 2017/968 karar sayılı ilamın bozulmasına karar verildiği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin bozma ilamından sonra, sanığa bozma ilamı tebliğ edilerek, duruşma gün ve saatini bildirir çağrı kağıdı çıkarılarak, 5271 sayılı CMK'nın 307/1. maddesi gereğince duruşma açıldıktan sonra, bozmaya uyulup uyulmadığı hususunda bir karar verilmesi gerekirken, duruşma açılmadan tensiben karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.