14. Ceza Dairesi

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2018 gün ve 2016/412 Esas, 2018/240 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Olayın oluşu, sanığın aşamalarda mağdure ile sadece öpüştükleri, bunun dışında cinsel ilişkiye girmedikleri yönündeki istikrarlı savunmaları, İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 04.12.2016, 05.05.2017 tarihli raporlarına göre mağdurenin anatomikman bakire olduğunun tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu kabul edilip 28.06.2014 günlü resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun gözetilerek ilk derece mahkemesince lehe aleyhe kanun karşılaştırması yapılarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 03.12.2018 gün ve 2018/2529 Esas, 2018/1952 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir suretinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.