2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemenin 01/10/2009 tarih, 2008/401 Esas ve 2009/542 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık ve mühür bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 17/09/2012 tarihli kararı ile dosyanın 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2 maddesi gereğince değerlendirme yapılmak üzere mahkemesine gönderildiği, ancak bu iade kararının sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan 01/10/2009 tarihli mahkumiyet hükmünün geçerli olup, 10/04/2019 tarihli mühür bozma suçundan verilen hükmün hukuken geçerli olmadığı ve sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 01/10/2009 tarihli karara yönelik temyiz istemi ile ilgili Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19/10/2011 tarih 2010/62184 sayılı tebliğnamesi ile görüş bildirildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 163/3 ve 203/1. maddesinde düzenlenen karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesine göre hesaplanan 8 yıllık zamanaşımının ilk mahkumiyet kararının verildiği 01/10/2009 tarihi ile karar tarihi arasında geçtiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.