12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosyada; 05.08.2017 tarihli ve 30145 Mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin 1. fıkrasındaki 15 günlük sürenin istinaf mahkemelerine ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeksizin, hüküm fıkrasında temyiz süresinin 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşıldığından, yokluğunda verilen 19.09.2019 tarihli hükme ilişkin gerekçeli kararı 05.10.2019 tarihinde tebellüğ eden sanığın 18.10.2019 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede: Kolluk görevlileri tarafından yapılan rutin yol kontrolünde güvenli sürüş yeteniğini ortadan kaldıracak şekilde 2,32 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/155 esas 2011/22 karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinde düzenlenen Güveni Kötüye Kullanma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinde tanımı yapılan Güveni Kötüye Kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek,

CMK'nın 254. maddesi uyarınca, aynı Kanun'un 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması; Kanuna aykırı olup, sanığın, temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi karar verildi.