8. Ceza Dairesi

Mahkemenin 20.03.2019 tarihli kararında, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK.nın 310. maddesine göre 1 hafta olduğu gözetilmeden, hüküm kısmında temyiz süresinin on beş gün olarak belirlenmesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. madde ve fıkralarına aykırı olacak nitelikte yanlış gösterilmesi karşısında; sanık müdafinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezaların türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/3 ve 104/2. maddelerinde belirlenen 15 yıllık dava zamanaşımının suç tarihi olan 07.10.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/3, 104/2 ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.