15. Ceza Dairesi

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, şikayetçi ...'nin kasiyer olarak çalıştığı Vatan Bilgisayar isimli mağazaya gelip kendisini başka bir isimle tanıtıp bir adet fotoğraf makinesi alarak ödemeyi 500 euro ile yapıp üstünü euro olarak alacağını belirttiği, suç tarihinde değeri 56.50 euro olan orjinal 500 Norveç kronunu AB üye ülkeleri ortak parası euro gibi şikayetçiye verip sürekli konuşup dikkatini dağıtarak 1.120 TL tutarındaki 400 euro para üstü almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, sanık savunması, katılan beyanı, görüntü kayıtları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tekerrüre esas alınan ilamına konu dolandırıcılık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın ve sanık müdafiinin sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.