3. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

1.Sanık hakkında müşteki Ahmet’e karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca basit kasten yaralama, TCK’nin 125/1. maddesi uyarınca hakaret ve TCK'nin 106/2-a maddesi uyarınca silahla tehdit suçlarından kamu davası açıldığı, TCK'nin 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçu uzlaşma kapsamında olmadığından 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin 3. fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca basit kasten yaralama ve hakaret suçlarının da uzlaşma kapsamında olmadığı, bu itibarla uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu; kovuşturma aşamasında ise sanık hakkında hakaret suçundan düşme kararı ve silahla tehdit suçundan beraat kararı verildiği, bu nedenle CMK'nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama suçunun uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu, Kabul ve uygulamaya göre;

2.Sanığın mükerrir olduğu gerekçesi ile TCK'nin 58/3. maddesi gereğince TCK'nin 86/2. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmiş ise de, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/05/2015 tarihinde kesinleşmiş, 16/04/2015 tarih ve 2013/392 Esas – 2015/317 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 165/1. maddesi gereğince suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılmasına karar verildiği, ancak; 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3.Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.