2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 25.06.2015 tarihinde kendisine tebliğ edilen ek kararı yasal süresi içerisinde 02.07.2015 tarihinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanık hakkındaki mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin reddine dair 05.06.2015 tarihli ek kararda isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz talebinin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 15/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.