2. Ceza Dairesi

O yer Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmediği, sanık hakkında yalnızca hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü aleyhe olarak temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede; 6545 sayılı Yasa'nın 104. maddesi uyarınca Kanun'un yayımı tarihinde yürürlüğe gireceğinin belirtildiği, 6545 sayılı Yasa'nın 62. maddesi ile değişik TCK'nın 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği ve suç tarihinin 22.06.2014 olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten önceki TCK'nın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetildiğinde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanık aleyhine olan TCK'nın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması gerektiği hususundaki tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın şikayetçinin oturmuş olduğu apartman dairesinin önünde bulunan bir çift ayakkabıyı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun’un 141/1. maddesi gereği hüküm kurulması,

2.Şikayetçinin soruşturma aşamasında kollukta alınan beyanında sanık tarafından çalınan 1 çift ayakkabının değerinin 85,00 TL olduğunu belirtmesi karşısında; hırsızlık konusu malın değerinin az olması ve Dairemizce de Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 gün ve 2015/13-156 Esas 2017/256 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekmesi,

Kabule göre de; Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca en fazla 1/3 oranında artırım yapılması gerekirken 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 18/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.