6. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14/04/2010 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 26/05/2010 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarif arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulundurularak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 61, 522, 59. maddelerinin ve hükümden sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 05.03.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.