2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında ve hüküm fıkrasında suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine, konut dokunulmazlığını ihlal etme olarak ve uygulama maddesinin de TCK'nın 116/2. maddesi yerine TCK'nın 116/1. maddesi olarak hatalı yazılması mahalllinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte hırsızlık suçunu işlemek amacıyla rızası hilafına müştekinin iş yerine geceleyin girmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesinde müstakil bir suç olarak tanımlanan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk hakkındaki temel cezanın doğrudan 5237 sayılı TCK’nın 116/4. maddesiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesiyle temel ceza belirlenip daha sonra aynı maddenin (4.) fıkrasıyla artırım yapılması daha sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezayı etkilemediğinden; dosya kapsamına göre eylemin gece saat 01.00 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü ile TCK’nın 116/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması karşısında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır. Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.