2. Ceza Dairesi

1.Sanığın mala zarar verme suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın mağdura ait aracın ön camını kırması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 151/1. maddesinde öngörülen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-2, 67/4 maddeleri gereğince hesaplanan 12 yıllık (olağanüstü) dava zamanaşımının, suç tarihi olan 10/04/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2.Sanığın hırsızlık suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde: 5237 sayılı TCK'nın 53 maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 maddesi ile TCK'nın 53 maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi