2. Ceza Dairesi

Sanık ...’nın yokluğunda verilen hükmün, sanığa 13/112015 ve 05/12/2015 tarihlerinde tebliğinden sonra sanık müdafiinin 12/02/2016 tarihli eski hale getirme ve temyiz talepli dilekçesinin 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup bu konuda mahkemece verilen 15/02/2016 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek ve ek karar kaldırılarak, sanığın yokluğunda verilen 17/04/2015 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekirken, 13/11/2015 tarihinde sanığın doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ yapıldığı, sonrasında 05/12/2015 tarihinde son bildirdiği adresine yapılıp iade geldiği ve yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve sanığın 12/02/2016 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların Nato Petrol Boru Hattından petrol çalmaya teşebbüs ettikleri iddia olunan olayda, eylemin TCK’nın 142/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve 05/07/2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 82. maddesiyle değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/3. maddesinde belirtilen sıvı veya gaz hâlindeki enerji hakkında ve bunların nakline, işlenmesine veya depolanmasına ait tesislerden hırsızlık suçunu işleyen kişilerin "beş yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılacağı" öngörüldüğünden, yapılan yasal değişiklikle maddede öngörülen hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin, 5235 sayılı Kanun'un 12. maddesi gereğince, ağır ceza mahkemesinin görevine girdiği gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği halde yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanıklar ..., ..., ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.