6. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin 5237 sayılı TCK’nın 150/1 ve 150/2.maddelerinin uygulanması gerektiğine sanık ... müdafiinin ise suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede; 5271 sayılı CMK’nın 302/3. maddesi uyarınca hüküm temyiz dilekçesinde belirtilen sebepler ile bozulduğunda dilekçede açıklanmış olmasa bile saptanan bütün diğer hukuka aykırılık halleri de ilamda gösterilir.

Bu itibarla sanık ...’ın adli sicil kayıtları itibariyle tekerrüre esas en ağır cezayı içerdiği anlaşılan Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 1999/136 Esas sayılı ilamına ait infaz tarihini gösterir evrakların denetime olanaklı getirtilmesi sağlandıktan sonra koşullarının oluşması halinde bu ilamın esas alınmak suretiyle tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde 4733 sayılı Kanun’un 8/4.maddesinin 6455 sayılı Kanun ile değişikliği de gözetilmeksizin Ceyhan 1.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/605 Esas sayılı ilamının tekerrüre esas alınmış ise de bu husus aleyhe temyiz olunmadığı gibi bir temyiz sebebi olarak gösterilmediği ve bu hususta re’sen bozma sebebi yapılması görüşü kabul edilse bile aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık ... yönünden ise tekerrüre esas alınan Antalya 12.Asliye Mahkemesi'nin 2012/219 Esas sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı

Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip haklarında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK'nın 58.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması zorunluluğu ise infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır. Ancak;

Sanıkların kendi ağaçlarına zarar verdiklerinden bahisle mağdura ait keçileri silah kullanarak almaları şeklinde gerçekleşen eylemlerini bir hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit kullanmak suretiyle işlemiş olduklarının anlaşılması karşısında haklarında 5237 sayılı TCK’nın 150/1.maddesi delaletiyle TCK’nın 106/2-a,c düzenlenen birden fazla kişi tarafından silah ile tehdit suçundan cezalandırıları gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın Ceyhan 1.Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/06/2021tarihinde oy birliği ile karar verildi.