12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde, bölünmüş, iki yönlü, 10,20 metre genişliğinde yolda seyir halindeyken istikametine göre solundan karşıya geçmeye çalışan mağdur ...’a çarptığı, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilemez, 4. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanığın kusursuz olduğunun tespit ve kabul edildiği olayda, kusuru bulunmadığı kabul edilen sanığın CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı Kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden 1. fıkranın çıkarılması ve yerine "yüklenen suç bakımından sanığın taksire dayalı kusuru bulunmadığından 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine" ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 20.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.