4. Ceza Dairesi

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...'ın 27/06/2016 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesi içeriğinden kendisi hakkında verilen mahkumiyet hükümlerini ve temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü: A) Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasa'ya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanığa doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre hükmün kesin nitelikte olduğu cihetle, Yerel Mahkeme tarafından sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...'ın temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak usul ve Yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanık ...'ün aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve olay hakkında görgüye dayalı bir tanığın da bulunmaması karşısında; katılan ... ve mağdur ...'in beyanlarının sanık savunmasına ne suretle üstün tutulduğu yeterince tartışılmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Kabule göre de;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirmesinde zorunluluk bulunması,

b)Mahkemece, mağdur ... ve katılan ...'ın sanık ...'ü ellerinde sopalarla darp ettikleri, bu olaydan sonra sanık ...'ün tehdit eylemini gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi, sanık hakkında düzenlenen adli rapor içeriği ve tanık ...'ın beyanlarının da sanık ...'ün darp edildiğini desteklemesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,

c)Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümlerinin uygulanmaması, C)Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

1.... ... isimli iş yeri önünü gösterir kamera görüntülerinin incelenmesinde; sanıklar ... ve ...'ın önlerinden geçen bir aracı önce koşarak daha sonra ise araçla kovaladıklarının görüldüğü, tanık ...'ın aşamalarda, katılan ...'ün kendisine ait iş yerine sığındığı ve iş yerinin dışında 5-6 kişinin katılanı tehdit ettiğini beyan etmesi ve mahkemenin de oluşu bu şekilde kabul etmesi karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 106/2-c madde ve fıkrasında gösterilen, birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı Kanunun 106/1-1. cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

2.Kabule göre de; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.