12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, idaresindeki aracı ile meskun mahalde seyir halinde iken kavşakta geçiş önceliği kuralına uymayarak katılanların içinde bulunduğu araca asli kusurlu olarak çarpması neticesinde, katılan ...'ın vücudunda kemik kırıkları meydana gelecek şekilde, katılan ... ve ...'ın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda,

Sanığa atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, 07/12/2015 tarihli hükümden sonra katılanların 03/11/2017 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiklerini beyan ettikleri, sanık tarafından da 06/11/2017 havale tarihli dilekçe ile vazgeçmenin kabul edildiği, dosya içeriği itibariyle de CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartların bulunmadığı anlaşılmakla; hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 14.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.