9. Ceza Dairesi

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; tefecilikte suç tarihinin faizin kararlaştırılıp ödünç paranın verildiği tarih olduğu nazara alındığında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması ve suç tarihinin kesin olarak saptanması bakımından, müşteki ...'un beyanına başvurulması ve müştekinin kolluk ifadesinde sanığın kendisine Hasan Karadaş adına düzenlenmiş çek ve elden para verdiğini bildirmesi karşısında Hasan Karadaş'ın tanık olarak dinlenilmesi, sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı ve gizli kolluk araştırması yaptırılmasından sonra hasıl olacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; Uygulama maddesi olan CMK'nın 223/2-e maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.