2. Ceza Dairesi

İlk derece mahkemesi kararının sanık ve sanık müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilmesinden sonra, sanık müdafii 05/10/2020 tarihli dilekçesi ile istinaf isteminde bulunmuş ise de, sanığın cezaevinden gönderdiği 05/10/2020 tarihli dilekçesinde, açıkça temyiz hakkını kullanmak istemediğini, almış olduğu 5 yıl 3 ay hapis cezasının onaylanmasını istediğini belirterek istinaf isteminden feragat ettiğinin anlaşıldığı, sanık her ne kadar cezaevinden gönderdiği 09/10/2020 tarihli dilekçesinde, kararı temyiz ettiğini beyan etmişse de sanık tarafından istinaf isteminden feragat edildikten sonra bu feragattan vazgeçmek ve istinaf mümkün olmadığı ve CMK'nın 261. maddesi uyarınca sanık müdafiinin de sanığın açık arzusuna aykırı olarak kanun yoluna başvuramayacağı nazara alınarak, istinaf isteminden feragat edilmesi nedeniyle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, istinaf isteminin esastan reddine dair yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.