2. Ceza Dairesi

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Biga 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2020 tarihli ve 2019/225 esas, 2020/316 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/06/2021 gün ve 9820/2021-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 gün ve 2021/73649 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olaya ilişkin olarak Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29/06/2020 tarihli ve 2020/5826 esas, 2020/6444 karar sayılı ilamında "28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddelerii uyarınca ... zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada sanığın savunması alınarak aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş... " şeklinde belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143. maddelerine temas eden hırsızlık suçundan yargılanan sanığın savunmasının, baro tarafından zorunlu müdafii atanmak suretiyle alınması gerektiği gözetilmeksizin, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

Sanığın duruşmada beyan ettiği adrese Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre muhatabın nerede olduğu belirtilmeden, kim olduğu anlaşılamayan ...’a tebligat yapılmış ise de; ...’ın muhatap ile aynı konutta oturduğunun, görünüşe göre on sekiz yaşından aşağı ve bariz bir surette ehliyetsiz olmadığının tebligat evrakında belirtilmemesi nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve hükmün bu nedenle kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Biga 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2020 tarihli kararının sanık ...’a usule uygun olarak tebliğ edilip, kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (BİGA) 2. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 19.03.2020 tarihli ve 2019/225 E., 2020/316 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.