12. Ceza Dairesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin yüzüne karşı 10.06.2021 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 12.07.2021 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE; II- Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sürücü belgesiz sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, yağmurlu havada, azami hız limitinin 30 km/saat olduğu meskun mahalde tek yönlü eğimli zemini ıslak caddede seyir halindeyken katılım yoluna geldiğinde, virajı alamayıp direksiyon hakimiyetini kaybederek yaya kaldırımına çıkıp burada bulunan yaya ...’e ve o sırada yaya geçidinden kaldırıma geçişini tamamlamak üzere olan ...’ye çarpması sonucu katılan ...’nin hayat fonksiyonlarını ağır (6.) derece, katılan ...’in ise hayat fonksiyonlarını orta (2.) derece etkileyecek düzeyde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına tamamen kusurlu olarak neden olduğu olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin bilinçli taksir uygulanmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; dosya içeriğinden ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamada, suç tarihi itibariyle sürücü belgesi bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün (4) nolu bendinin hükümden çıkarılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 06.04.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.