6. Ceza Dairesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 19/12/2018 tarihli dilekçesinde temyiz başvurusu ile birlikte eski hale getirme talep ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme talebini inceleme yetkisinin Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek, mahkemece eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 14/01/2019 tarihli ek karar yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın 04/01/2008 tarihli savunmasında belirttiği adrese tebligat yapılmadan başka bir adrese Tebligat Kanunu 35.maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmış ise de, sanığın mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin uzlaştırma talebinde bulunduğu 30/06/2017tarihli dilekçesine ekli olarak gerekçeli kararın bir çıktısının bulunduğu anlaşılmakla; sanığın 30/06/2017 tarihinde gerekçeli karardan haberdar olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 19/12/2018 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 09/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.