1. Ceza Dairesi

Yağma ve basit yaralama suçlarından İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2016 tarihli ve 2016/130 değişik iş sayılı içtima kararıyla 8 yıl 7 ay 22 gün hapis cezasına hükümlü ...'un bu cezasının infazı sırasında, 07/09/2016 tarihinden itibaren koşullu salıverilmesine dair İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2016 tarihli ve 2016/1312 değişik iş sayılı kararını müteakip, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlünün denetim süresi içinde 08/10/2018 tarihinde işlemiş olduğu nitelikli hırsızlık suçundan İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2021 tarihli ve 2020/279 Esas, 2021/118 sayılı kararıyla cezalandırıldığının ve bu kararın 06/04/2021 tarihinde kesinleştiğinden bahisle, koşullu salıverilme kararının geri alınmasına ve ikinci suçun işlendiği 08/10/2018 tarihi ile hak ederek tahliye tarihi olan 03/12/2020 tarihleri arasındaki sürenin aynen infazına karar verilmesinin talep edilmesi üzerine, hükümlünün anılan suçu denetim süresi içerisinde işlemediği gerekçesiyle şartla tahliye kararının geri alınmasına yer olmadığına ilişkin İstanbul İnfaz Hakimliğinin 19/07/2021 tarihli ve 2021/12689 Esas, 2021/13179 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2021 tarihli ve 2021/780 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Hükümlünün İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2016 tarihli ve 2016/1312 değişik sayılı kararı ile 07/09/2016 tarihinden itibaren şartla tahliye edilmesine karar verilmiş ise de; denetim süresinin esasen şartla tahliye kararının verildiği 15/11/2016 tarihinde başladığı, hükümlünün hangi tarihte şartla tahliyeye hak kazandığının tespiti bakımından 07/09/2016 tarihinin önem arz ettiği, şartla tahliye tarihinin bu tarihten itibaren başlatılamayacağı gözetilerek yapılan incelemede; 7242 sayılı Kanun ile değişiklik yapılmadan önceki 5275 sayılı Kanun'un 107/6. maddesinde yer alan, "Koşullu salıverilen hükümlünün tâbi tutulacağı denetim süresi, yukarıdaki fıkralara göre infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı kadardır. Ancak süreli hapislerde hakederek tahliye tarihini geçemez." şeklindeki ve aynı Kanun'un 107/12. maddesinde, "Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi... hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır." şeklinde belirtildiği üzere, koşullu salıverilen hükümlünün denetim süresinin, anılan maddenin diğer fıkralarına göre belirlenecek infaz kurumunda geçirilmesi gereken sürenin yarısı olacağı nazara alındığında,

Somut olayda, hükümlünün İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/02/2016 tarihli ve 2016/130 değişik iş sayılı içtima kararında yer alan 8 yıl 4 ay hapis cezasının 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname gereği 5275 sayılı Kanun'un 107/2. maddesi uyarınca 1/2 indirim yapılarak, hükümlü hakkında tekerrür hükümleri uygulanan 3 ay 22 gün hapis cezasının ise 1/4 indirim yapılarak infaz edilmesi gerektiğinin Karabük Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18/08/2016 tarihli müddetnamesi ile tespit edildiği, dolayısıyla hükümlünün 16/12/2013 tarihinde cezaevine girdiği, şartla tahliye tarihinin 07/09/2016, bihakkın tahliye tarihinin ise 03/12/2020 olduğu; ancak yukarıda belirtildiği üzere, denetim süresinin esasen şartla tahliye kararının verildiği 15/11/2016 tarihinde başladığı, hükümlünün şartla tahliye edilmesi sonrasında tabi olacağı denetim süresinin, 15/11/2016 tarihinden başlamak üzere cezaevinde geçirmesi gereken 4 yıl 4 ay 24 günün yarısı olan 2 yıl 2 ay 12 gün olması gerektiği, dolayısıyla denetim süresinin 27/01/2019 tarihinde dolduğu ve bu tarihten önce 08/10/2018 tarihinde denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği cihetle, koşullu salıverilme kararının geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 25/07/2022 gün ve 94660652-105-34-25728-2021-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/07/2021 tarihli ve 2021/780 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verild