2. Ceza Dairesi

I)Sanıklar hakkında mala zarar verme suçu bakımından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II)Sanıklar hakkında hırsızlık suçu bakımından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Mahkemece sanıkların eyleminin kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK’nın 142/1-b maddesi yerine 141/1-b olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10.maddesi ile TCK'nın 53.maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıklar hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasında indirim oranının 1/2'den fazla ve 2/3'üne kadar olması gerektiği gözetilmeden indirim oranının 1/2 olarak belirlenmesi suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.