2. Ceza Dairesi

I- Sanığın, hakkındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanığın temyiz dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın tebliği için bilinen en son adresine çıkartılan tebligatın muhatabın işte olması nedeniyle sanığın kardeşi Kerem Kıpçak imzasına 09/12/2015 tarihinde tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığa 09/12/2015 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu bu nedenle yokluğunda verilen ve 09/12/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23/12/2015 tarihinde temyiz eden sanığın yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

II- Sanık müdafiinin, sanık hakkındaki konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Her ne kadar sanık hakkında TCK'nın 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, kastının yoğunluğu, katılanın uğramış olduğu zarar, sanığın amaç ve saiki nazara alınarak öngörülen cezada takdiren temel ceza olarak 2 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de; 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinde temel cezanın alt sınırının 1 yıl hapis cezası öngörülmesi nedeniyle sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle çelişki yaratılmış olması,

2.Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinde sanık lehine takdiri indirim hükümleri uygulandığı belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar vermek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.