12. Ceza Dairesi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmaması gerekçelerinin açıklanarak, genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği gözetildiğinde mahkemenin uygulama yapılmayacağına ilişkin takdirinin olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede; Sanığın, idaresindeki araçla seyir halinde iken, olay yeri kavşağa geldiğinde, sağ taraftan kavşağa giren ... idaresindeki araçla çarpıştığı, sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,50 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda,

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahkemenin bozma ilamına uymadığına, alkol ölçümünün sağlıklı yapılmadığına, meydana gelen trafik kazasında karşı tarafın kusurlu olduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin reddine ancak;

1.Alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen ... kullandığı tespit edilen sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 179/2. maddesi” yerine, “TCK'nın 179/2 maddesi” şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “TCK'nın 179/2. hükmü” ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle TCK'nın 179/2. maddesi” ibaresinin yazılması ile dördüncü paragrafın hükümden kaldırılarak yerine “ sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek sanığın 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmedilen 150 gün adli para cezasının sanığın ekonomik ve şahsi durumu gözetilerek TCK’nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL hesabı ile paraya çevrilerek 3000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak verilen adli para cezasının TCK 52/4. maddesi gereğince 10 eşit taksitte (her ay olmak üzere) tahsiline, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan taksitlerin tamamının tahsil edileceğine” paragrafının yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.