2. Ceza Dairesi
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9065
- Karar No
- 2022/21936
- Karar Tarihi
- 29.12.2022
- Dava Türü
- Ceza
- Hukuk Alanı
- Ceza Hukuku - Malvarlığı
- Karar Sonucu
- BOZULMASINA
2. Ceza Dairesi 2022/9065 E. , 2022/21936 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Bozmadan önce 04/12/2015 tarihli 6. celsede müştekinin, olay nedeniyle uğramış olduğu 1.000,00 TL zararın sanık Taner’in ailesi tarafından kısım kısım ödenerek karşılandığını, ancak dava nedeniyle mahkemeye çağrıldıktan sonra zararının tamamını aldığını yani dava açıldıktan sonra zararının giderildiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle müştekiden zararının ilk kısmının hangi aşamada giderildiği sorularak, soruşturma aşamasında giderilmişse,
TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca kısmi iade nedeniyle, müştekiye etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının sorulması ve rızasının olması halinde TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanması, rızasının olmaması halinde ise TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, gerektiğinin gözetilmemesi,
2.İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun işlendiği yer ve olayın gerçekleştiği zaman dilimi itibarıyla, müştekinin iş yerinde bulunduğu sırada kısa bir süreliğine iş yerinin kapısını kapatmadan yan tarafta bulunan komşusuna gittiği, yaklaşık beş dakika sonra tekrar döndüğü, bu nedenle iş yerinin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutad olan yerlerden olduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden,
CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sebebinin 04/12/2015 tarihli ilk kararda hakkında mahkumiyet hükmü verilen ve temyiz istemi reddedilen sanık Taner Örük’e sirayetine, 29.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.