2. Ceza Dairesi

16.07.2021 tarihli ek kararın, sanığın duruşmada bildirdiği bilinen en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre 30.07.2021 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine ek karara yönelik vermiş olduğu temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilip 22/06/2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16/07/2021 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 16/07/2021 gün ve 2019/3533 Esas, 2021/636 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 29/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.