4. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2016 tarihli ve 2014/888 Esas, 2015/1501 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. Tebliğnamede hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

Sanığın temyiz isteğinin, katılanın davasından vazgeçtiğine, kararın tekrar incelenip bozulmasını talep ettiğine, vesaire ilişkindir.

Üvey kardeş olan taraflar arasında borç ilişkisinden kaynaklı anlaşmazlık çıkması üzerine sanığın, katılana farklı tarihlerde mesajlar atmak suretiyle hakaret ettiği Mahkemece kabul olunmuştur.

Aşağıda belirtilen gerekçe çerçevesinde Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Mağdurun hükümden sonra verdiği 22.12.2015 havale tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçmesi ve sanığın 04.06.2015 tarihli savunmasında, şikayetten vazgeçmeye bir diyeceğinin olmadığını belirtmesi karşısında, takibi şikayete bağlı 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunun kovuşturma şartı olan "şikayet" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle, aynı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrası, 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.