2. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Sanık hakkında, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.03.2016 tarihli ve 2016/1036 soruşturma numaralı iddianame ile; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... (...) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebepleri, önceki sabıkalarına dayanılarak işlemediği bir suçtan ceza verildiği, almış olduğu cezanın yeniden değerlendirilmesini talep ettiğine ilişkindir.

Olay günü katılanın gece 23:00 sıralarında motosikletini direksiyon kilidi ile sokağa park ettiğini gece 02:00 sıralarında motosikletin yerinde olmadığını belirterek şikayetçi olduğu, tanık ...'nın ikametinde yapılan aramada katılanın motosikletinin bulunduğu, tanığın yeminli beyanında suça konu motosikleti evinde kalan arkadaşı sanığın getirdiğini beyan ettiği, sanığın savunmasında motosikleti boş arazide bozuk şekilde bulduğunu ancak çalmadığını ifade ettiği, sanığın motosikleti çalındığı gün bulmasının hayatın olağan akışına uymadığı ve tanığın evinde sakladığı anlaşıldığından atılı suçun sanık tarafından işlendiği kanaatine varıldığı belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, herhangi bir hukuka aykırılık bulunmayan hükme yönelik, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... (...) ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2016/153 Esas, 2016/285 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.