20. Hukuk Dairesi

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

K A R A R

Dava, marka başvurusunun kısmen reddine dair YİDK kararının iptali ve marka başvurusunun, başvuru kapsamından çıkarılan emtia bakımından tescili istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

İşlem dosyasının incelenmesinden; davacı Şirketin ... sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvuru kapsamında 30. ve 43 sınıf mal ve hizmetlerin yer aldığı, davalı Şirket tarafından ... sayılı, "..." ibareli markaya dayalı olarak başvuruya itiraz edildiği, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından itirazın reddine karar verildiği, bu karara yönelik davalı Şirketin itirazının ise YİDK'in 2020-M-1437 sayılı kararıyla kısmen kabul edilerek başvuru kapsamında 30. sınıfta yer alan "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, dondurmalar, yenilebilir buzlar" mallarının çıkartıldığı, anılan kararın 01.03.2020 tarihinde dava konusu başvuru sahibi davacıya tebliğ edildiği, işbu davanın 7226 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca iki aylık hak düşürücü süre içerisinde açıldığı anlaşılmıştır.

Somut uyuşmazlığa uygulanması gereken 6769 sayılı SMK'nın 6/1. maddesinde, tescil başvurusu yapılan bir markanın, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile aynılığı ya da benzerliği ve kapsadığı mal veya hizmetlerin aynılığı ya da benzerliği nedeniyle, tescil edilmiş veya önceki tarihte başvurusu yapılmış marka ile halk tarafından ilişkilendirilme ihtimali de dâhil karıştırılma ihtimali varsa itiraz üzerine başvurunun reddedileceği belirtilmiştir.

Açıklanan hüküm çerçevesinde markalar arasında iltibasa yol açacak derecede bir benzerlik olup olmadığının tespitinde her iki markaya konu işaretin, ayırt edici ve baskın unsurları dikkate alınarak bütünü itibariyle görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları izlenimin esas alınması gerekmektedir. İltibas, iki ayrı marka karşısında bulunan kişilerin, bu markaların benzerliği sebebiyle sunulan mal veya hizmetlerin aynı işletmeye veya ekonomik olarak bağlantı içerisinde bulunan işletmelere ait olduğunu düşünmeleri veya düşünme ihtimalleridir (Savaş Bozbel, Fikri Mülkiyet Hukuku, İstanbul 2015, s. 408- 409).

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olaya dönüldüğünde; dava konusu "..." ibareli başvuru ile redde mesnet ... sayılı markanın asli unsurunu oluşturan "..." ibaresi arasında benzerlik bulunduğu açık olup, bu husus ilk derece mahkemesince de isabetli şekilde belirlenmiştir. Esasen, ilk derece mahkemesinin kabulü ve kararı istinaf edenlerin sıfatı gözetildiğinde, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri ibarelerin birbirine benzer olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. İstinaf incelemesine konu uyuşmazlık, dava konusu başvuru kapsamından çıkarılan 30. sınıf "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" malları yönünden taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleşip gerçekleşmediği, bu bağlamda anılan mallar yönünden de taraf markaları arasında SMKnın 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin yerleşik kararlarında açıklandığı üzere mal ve hizmetler arasında benzerlik olup olmadığı değerlendirilirken her iki grup mal ve hizmetlerin aynı tüketici kitlesine hitap edip etmediği, birbirine alternatif olup olmadıkları, aynı dağıtım veya dolaşım yollarına sahip olup olmadığı, hammadde-mamül ilişkisinin bulunup bulunmadığı, birbirlerini bütünleyici/ tamamlayıcı olup olmadıkları gibi hususlarının dikkate alınması gerekmektedir. Buna göre yapılan değerlendirmede, uyuşmazlık konusu olan 30. Sınıf "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" malları ile ... sayılı redde mesnet marka kapsamında 30. sınıfta yer alan "Toz şeker, kesme şeker, pudra şekeri Sıvı şeker, küp şeker, kristal şeker. Şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, krakerler, gofretler Bonbon şeker. " mallarının ilişkili ve birbirini tamamlayan ürünler olduğu gibi aynı dağıtım ve dolaşım yollarına sahip bulunduğu, buna göre uyuşmazlık konusu 30. Sınıf "Kahve, kakao; kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler" malları yönünden de taraf markaları arasında emtia benzerliği şartının gerçekleştiği kanaatine varıldığından ilk derece mahkemesinin aksi yöndeki kabulü doğru olmamış, davalılar vekillerinin istinaf itirazları yerinde görülmüştür.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.06.2016 gün ve E.2014/11-696, K.2016/778 sayılı kararı uyarınca iltibas değerlendirmesinin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olduğundan Dairemizce bu yönden dosyada mevcut bilirkişi raporundaki tespitlere kısmen itibar edilmemiş, ayrıca bir bilirkişi incelemesine de gerek görülmemiştir.

Sonuç olarak; yukarıda açıklanan nedenlerle, dava konusu ... sayılı "..." ibareli başvuru ile redde mesnet ... sayılı, "..." ibareli marka arasında, başvuru kapsamından çıkarılan 30. Sınıf tüm mallar yönünden SMK'nın 6/1 maddesi uyarınca iltibas koşullarının oluştuğu, bu bağlamda dava konusu YİDK kararının yerinde bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış,

HMK'nın 353/1-b-2. maddesinde, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, kanunun olaya uygulanmasında hata edilip de yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığı takdirde veya kararın gerekçesinde hata edilmişse "düzelterek yeniden esas hakkında" duruşma yapılmadan karar verilmesi gerektiği düzenlendiğinden, Dairemizce davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK.'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde hüküm tesis edilmiştir.

1.Davalı Şirket ile davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/12/2020 gün ve 2020/183 E. - 2020/378 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA;

2.Davanın REDDİNE,

3.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 179,90-TL maktu karar ve ilam harcının, peşin olarak alınan 54,40.TL harçtan mahsubu ile bakiye 125,50-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

4.Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca belirlenen 15.000,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,

5.Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,

6.Davalı Şirket tarafından istinaf aşamasında yapılan 32,50-TL posta masrafı, 162,10-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan toplam 194,60-TL yargılama giderinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,

7.Davalı ... tarafından istinaf aşamasında yapılan 162,10-TL istinaf kanun yoluna başvuru harcından oluşan yargılama giderinin davacıdan alınarak anılan davalıya verilmesine,

8.Yatırılan ve kullanılmayan gider avansının, hükmün kesinleşmesini müteakip resen taraflara iadesine (HMK m.333),

9.Davalı Şirket ve davalı Kurum tarafından ayrı ayrı peşin olarak yatırılan 59,30-TL maktu istinaf karar ve ilam harcının, kararın kesinleşmesinden sonra ve talepleri halinde davalı Şirket ve davalı Kuruma ayrı ayrı iadesine,

10.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına dair, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oy birliği ile 16/02/2023 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 26/03/2023