1. Ceza Dairesi

Sanık müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra, sanığın cezaevinden gönderdiği 29/11/2012 tarihli dilekçesi ile verilen kararın onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9/15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz talebinin feragat nedeniyle CMUK.nun 317. maddesi gereğince reddiyle, hükmolunan ceza miktarına göre re'sen yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, maktulün çeşitli defalar uyarılmasına rağmen sanığın eşini taciz etmesi, olay günü de sanığa hitaben "sen ne yaparsan yap, eşin Meryem ile birlikte olacağım" demesi karşısında maktulden kaynaklanan ve süreklilik gösteren haksız hareketler dikkate alınarak, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca, makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 17/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.