1. Ceza Dairesi

12.09.2011 tarihli parmak izi ekspertiz raporunda maktüle ait otomobilden elde edilen bir adet parmak izinin mukayeseye elverişli olduğu ve veri tabanına anahtar numarası ile kaydedildiğinin belirtildiği anlaşılmakla; bu parmak izinin sanığa aidiyeti hususunda rapor alınarak sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK.nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK.nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması, Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaatin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK.nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin aynı Kanunun 289/1-g maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeyerek,

Ev arama tutanakları, olay yeri inceleme tutanakları, ekspertiz raporları, iletişim dinleme ve kayda alma tutanakları, sanık ve tanık beyanları irdelenmeden, sadece içerikleri yazılmak suretiyle hangisine neden itibar edilmediği gibi hususlarda hiçbir açıklama yapılmaksızın hükmün gerekçesiz bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tüm hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 01/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.