1. Ceza Dairesi

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 ile 08.06.2010 gün ve 2010/1-35/40 sayılı kararlarında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; sanık Ali'nin 07/07/2011 tarihli celsedeki beyanında, dayısı olan sanık Mustafa'nın olaya iştirak etmediğini beyan etmesi, sanık Mustafa’nın ise tüm aşamalarda kavgaya iştirak etmediğini, sadece kavgayı ayırmaya çalıştığını beyan etmesi karşısında aynı olay nedeniyle yargılanan sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığı halde; sanıkların başka müdafiiler tarafından savunmalarının sağlanması gerektiği düşünülmeksizin, savunma haklarını kısıtlayacak şekilde aynı müdafiiler ile temsil ettirilip kamu davasının sonuçlandırılması suretiyle CMK’nun 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 38. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup, sanık Ali müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar Ali ve Mustafa hakkında kurulan hükümlerin, sair cihetleri incelenmeksizin, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 11/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.