1. Ceza Dairesi

Dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 18.07.2005 tarihli uyarlama kararı nedeniyle, o yer cumhuriyet savcısınca ıttıla üzerine verilen 13.09.2010 tarihli dilekçe temyiz dilekçesi sayılarak yapılan incelemede; 765 sayılı Türk Ceza Yasası uygulanarak verilmiş ve kesinleşmiş olan hükmün 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddesi gereğince yeniden ele alınıp, lehe olan yasanın belirlenmesi ve uygulanması sırasında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27.12.2005 tarih ve 2005/3-162-173 esas sayılı kararı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK.nun 149. maddesindeki temel cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesi ve TCK 150. maddenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi sırasında takdir hakkının kullanılması gerektiğinden, duruşma açılması; hükümlü hakkında yağma suçundan cezanın alt sınırı itibari ile CMK.nun 150. maddesinin 3. fıkrası delaletiyle 2. fıkrası gereğince zorunlu müdafii tayin edilerek müdafii huzurunda savunmasının alınması gerekirken, duruşmasız inceleme sonucu ve müdafii tayin edilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi sureti ile savunma hakkının kısıtlanması, Usule aykırı ve o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321 maddesi uyarınca (BOZULMASINA) 19/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.