1. Ceza Dairesi

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Alican'ın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrik bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Dosya içeriğine uygun kabule göre; sanık Alican'ın bıçak ile mağdur Songül'ü batın, uyluk, kruris, sırt, el bölgelerinden ikisi batına ve en az birisi toraksa nafiz olacak şekilde on altı isabetle yaralayarak yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; sanığın kendiliğinden eylemine son verip, hastaneye götürerek ölüm sonucunun gerçekleşmesinin önlendiği olayda;

Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre, sanık icra hareketlerini tamamlayıp neticenin meydana gelmesini önlediğinden, eyleminin öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekmekle beraber, 5237 sayılı TCK.nun 36.maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmü gözönünde tutularak organlarından birinin işlevinin yitirilmesi veya zayıflaması yönünden rapor alındıktan sonra aynı Yasanın 61.maddesi uyarınca suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araç, suç konusunun önem ve değeri, kasta dayalı kusurun ağırlığı hususları dikkate alınarak, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, kasten insan öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 05/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.