2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların olay günü gündüz vakti saat 10:30 sıralarında kiralamış oldukları ...plaka sayılı Transporter türü araç ile E-91 karayolu üzerinde seyir halindeyken katılanın karayolu yakınında otlatmakta olduğu küçükbaş hayvan sürüsünden bir adet keçiyi arabaya atıp olay yerinden uzaklaşmaya çalışırken, olayı görerek sanıklara müdahale ettiği anlaşılan katılanın kolluk ifadesinde, "keçisini kucaklayarak araca bindirmeye çalışan şahıslara 70-80 metre mesafeden durun diye bağırarak yanlarına doğru koşmaya başladığını, keçisini kucaklayan şahsın keçiyi arabaya bindirirken diğer şahsın direksiyona geçtiğini ve kendisinin üzerine tabanca doğrultarak yaklaşma, gelme dediğini, korktuğu için fazla yaklaşamadığını, 10 metre mesafe kala araçlarına binip gidecekleri sırada yerden bir taş alıp araca attığını, taşın aracın sağ ön camını kırarak içeri girdiğini, keçiyi kucaklayan şahsın kırılan cam parçasını kendisinin üzerine attığını, ancak değmediğini” belirtmesi karşısında; sanıkların eyleminin suçun sübutu halinde TCK'nın 149/1.maddesinin (a) ve (c) bentleri kapsamında yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışıp değerlendirme görevinin Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. A.. müdafii ile sanık İ.. B..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 02/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.