2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın atılı hırsızlık suçunu işlemediği yönündeki aşamalarda değişmeyen savunmasının aksini gösterir, katılan D.. S.. ile onun arkadaşı olan tanık H.. D..'nin soyut anlatımlarından başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Taşova Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/06/2005 tarihli ve 2003/106 E. ve 2004/50 K. sayılı ilamının 12/06/2012 tarihinde infaz edildiğinin adli sicil kaydından anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş; ancak söz konusu mahkumiyet kararındaki hapis cezalarının üç farklı olaya ilişkin olduğu, bu bakımdan tekerrür uygulanırken bu hapis cezalarının toplamı değil en ağırının tekerrür hükümlerinin uygulanmasında esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.