2. Ceza Dairesi

Sanığın, müştekinin işyerine gelerek eline aldığı suça konu cep telefonunu bir arkadaşına göstermek bahanesiyle aldıktan sonra geri getirmemesi biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Sanığın, cep telefonunun parasını müştekiye ödediğine dair savunması karşısında; müşteki yeniden dinlenmek suretiyle zararının giderilip giderilmediği hususu açıklığa kavuşturularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168.maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Zarar giderilmiş ise; sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyetlerinin silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; "...sanığın gerek soruşturma ve gerekse kovuşturma aşamalarında müştekinin suçtan kaynaklanan maddi zararını aynen iade veya tazmin yoluyla gidermediği ve bu şekilde CMK 231/6 maddesinde sayılan koşulların oluşmaması...'' şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.