2. Ceza Dairesi

Sanığın, durumundan şüphelenen ve elinde gördükleri suça konu telefonun kime ait olduğunu soran polis memurlarına çelişkili beyanlarda bulunduğunun, daha sonra da telefonun çalıntı olduğu anlaşılarak polislerce el konulduğunun, suça konu bilgisayarın ise sanık tarafından satıldığı kişiden sanığın yer göstermesi sonucu satın alan kişinin bilgisayar için ödediği bedel sanık tarafından geri ödenmeden bu şahıstan alınarak mağdura teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, rızai bir iade sözkonusu olmadığı ve şartları oluşmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1.Sanık hakkında TCK'nun 62.maddesinin uygulanması sırasında sanığın yargılama sürecindeki davranışlarının lehe değerlendirilmesi karşısında; erteleme kararı verilirken mahkemece sanık lehine kabul edilen aynı ölçütler bu defa sanık aleyhine, sanığın yargılama sürecinde pişmanlık duyduğunu gösterir halinin gözlemlenmediği, tekrar suç işlemeyeceği kanaati oluşmadığı gibi gerekçelerle sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle hükümdeki gerekçelerde çelişki yaratılması,

2.Sanığın suça konu bilgisayarı satması sonucu elde ettiği anlaşılan 470 TL paraya soruşturma aşamasında el konulduğu ve Büyükçekmece Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/2596 Değişik iş sayılı kararı ile el koyma işleminin onandığı anlaşılmakla el konulan bu paraya ilişkin olarak herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.