2. Ceza Dairesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1.Sanığın suça konu cep telefonunu müştekiden konuşmak amacıyla aldığına; ancak daha sonra kaybettiğinden dolayı iade edemediğine dair savunması ile müştekinin soruşturma evresinde, daha önceden tanıdığı sanığın çalıştığı işyerine gelerek görüşme yapmak için cep telefonunu istediğini, ancak kendisinin vermemesi üzerine telefonu elinden çekip alarak oradan kaçtığını iddia etmesine rağmen, yargılama sırasında, sanığa görüşme yapması için telefonu verdiğini, ancak sanığın görüşme sonrasında cep telefonu iade etmeyerek kaçtığını belirtmesi, her iki aşamada verdiği beyanlar arasındaki çelişki hatırlatıldığında ise, duruşmadaki beyanının doğru olduğunu ifade etmesi ve tanık T.. T..'un da, sanığın konuşmak için aldığı cep telefonunu iade etmeyerek kaçtığını belirtmesi karşısında, sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen kabulle aynı Kanunun 142/2-b maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2.Kabule göre, sanık hakkında uygulanan TCK'nın 53/1.maddesinin a,b,c,d ve e bentlerindeki hak yoksunluklarının geçerlilik süresinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.